edit @ 4 Dec 2009 16:13:15 by nunid

Part 4


จึก...

“ โอ้ย….. ย!!!”


ปึก ปึก ปึก ปึก ปึก


เสียงร้องอย่างเจ็บปวดของใครคนหนึ่ง ถึงจะไม่ดังมากนัก
แต่กลับเรียกคนให้มารวมกันได้มากมาย ในชั่วเสี้ยววินาที

กลุ่มคนที่เรียกตนเองว่า กองกำลังพิเศษ
ก้าวข้ามผ่านทรณีประตูเข้ามา เพื่อคุมสถานการณ์

จำนวนคนที่เพิ่มมากขึ้นอย่างรวดเร็ว ทำให้สถานที่ๆ เคยคิดว่า โอโถงดูแคบลงไปถนัดตา
...คุมสถานการณ์ไว้ได้ทั้งหมด...

“เจ้าจะทำอะไรข้า ปล่อยข้านะ ปล่อยข้า ”
ใช้กำลังพยายามดิ้นไปมา จนไม่มีสมาธิ ที่จะฟังหรือสังเกตสิ่งใดรอบกาย

“ ท่านอ๋อง ”
ชายในชุดสีดำ ที่ครั้งหนึ่งเคยยืนนิ่งอยู่ทางด้านข้าง ได้นำพาร่างกายอันว่องไวเคลื่อนย้ายตนเอง มายืนก้มศีรษะอยู่เบื้องหน้า กล่าวขานเพื่อเรียกสตินายตน ที่ดูเหมือนจะกำลัง สนุกกับการแกล้งคนๆนั้นอยู่ในตอนนี้

“ตัวของเจ้านั้นก็เล็กเพียงนี้ แต่เหตุใดกำลังจึงเยอะนัก !!!”
กระซิบลงข้างหูร่างบาง เพียงเบาๆ ก่อนจะคลายอ้อมกอด ที่อบอุ่นอย่างเสียดาย (?)

“ เราไม่เป็นไร...” สงบนิ่ง สง่างาม

ก่อนที่ทุกอย่างจะกลายเป็นเรื่องราวเอิกเกริกไปมากกว่านี้
บุรุษผู้ที่เคยใช้มือข้างหนึ่งปิดดวงตาแดงก่ำ และมือนี้อีกเช่นกัน ที่สร้างอ้อมกอดในอกอันอบอุ่น (?)
ให้กับผู้เป็นต้นเหตุของเสียงร้องจากความเจ็บปวดได้พักพิง ก็ยกขึ้นโบกสะบัดขับไล่ทหารทั้งหมดให้ล่าถอยกลับออกไป....

“ ดี!!! สมน้ำหน้า บอดได้ก็ดี!!! อยากทะลึ่งนัก!!! ”
สถานการณ์ที่น่าตกตะลึงชั่วครู่นั้น ก็ใช่ว่า จะทำให้หญิงสาวสงบลงโดยง่าย

“น้องพี่ จำที่พี่เคยเล่าให้เจ้า............................................. ???”

ยังคงจะกล่าวในสิ่งที่คิดต่อไปเรื่อยๆ หากไม่ใช่ เพราะ หญิงผู้น้อง ที่ตนจะให้ร่วมเย้อหยันนั้น
...ไปไหน....??? คู่หญิงชาย ที่เคยยืนเคียงข้างกันนั้น หายไปเสียแล้ว...

“ เอาล่ะ ที่นี้ก็เหลือแค่เรากับเจ้า... เจ้ามีอะไรอยากจะถามเราหรือไม่” รีรอคำตอบ

“ ทำไม ข้าต้องอยากรู้อะไร จากพวกถ่ำมองเช่นเจ้าด้วย!!!”

ถึงใจจะนึกหวั่นๆ แต่ก็ต้องทำตัวเนียนเข้าไว้

“ หรือเจ้าไม่อยากรู้ว่า น้องของเจ้า ไปอยู่ที่ใด ”

“.....................................................”
ความห่วงใย ที่ฉายมา จากสายตา ที่หมองหม่น

เซีย เจ้าไปอยู่ที่ใดกัน...ข้าห่วงเจ้าเหลือเกิน

“เจ้านิ่งเงียบเช่นนี้ หมายว่า เจ้าไม่อยากจะพบกับน้องของเจ้าแล้ว ใช่หรือไม่”
“ ไม่นะ ไม่ใช่....เพียงแต่ข้า....”

“ถ้าเจ้า ยังอยากเจอกับน้องของเจ้า เราก็มีข้อแลกเปลี่ยน ”
“ แลกเปลี่ยน” ฉงนในคำกล่าว ที่ไม่อาจเข้าใจ

“ ข้อแลกเปลี่ยนนั้น ก็คือ เจ้าต้องอยู่กับเราที่นี่”

อยู่กับเราที่นี่ ก็หมายความว่า........

ฟังเพียงเท่านี้ หญิงสาวก็ถึงกับอึกอัก หน้าขาวราวปุยนุ่น ขึ้นสีแดงระเรื่อ

“ใครเค้าอยากอยู่กับเจ้า!!!...อยากได้ก็ไปหาเอาตามหอนางโลมสิ!!!”

“นี่ เจ้ากำลังคิดว่า เราจะ........ หึหึ ”

“ทำไม เจ้าจะทำไม ถึงข้าจะเกิดมายากจน ไม่มีพ่อแม่พี่น้อง และถึงแม้ข้าจะอยากมั่งมี แต่ก็ใช่ว่าข้า จะยอมเสื่อมเสียอะไรที่มีค่า เพื่อความสบาย ดั่งเช่นพวกนาง ”

“ของที่มีค่า.... ถ้าเช่นนั้นแล้ว เจ้าคิดว่า อะไรของเจ้า มีค่ากับเรากันละ....... ”

“นี่เจ้า............”

คิกๆ เสียงขบขันในใจ อาจขัดกับท่าทางภายนอก ที่ยังเรียบเฉยอยู่ได้ แต่ความ
ความสดใสนั้น มิอาจกั้นไว้ เพียงสิ่งเดียว....แววตา...

“เอาเป็นว่า เราไม่ทำให้เจ้าต้องเสียของมีค่าสิ่งนั้น เพื่อแลกกับการพบน้องสาวของเจ้าหรอก เพราะ เรามีข้อเสนอที่ดีกว่านั้น”

“ข้อเสนอ??? ”

"ใช่ หากเจ้าทำได้ เราก็จะพาเจ้าไปพบน้องของเจ้า"

" แล้วข้าจะเชื่อได้อย่างไร ว่าเจ้าจะไม่หลอกข้า... ถึงข้าจะไม่อยากจะรู้จักเจ้าสักเท่าไร แต่ข้าก็ไม่ได้ความจำสั้นขนาดจะจำเสียงคนสำคัญไม่ได้ น้ำเสียงของเจ้า ไม่เหมือนกับน้ำเสียงของนายของข้า..."

ถึงจะอยากเจอน้องเพียงใด แต่จักต้องระวังไว้ เพราะรู้ว่า ไม่อาจหาคำสัจจะใดๆได้ในหมู่โจร
( โดนเฉพาะ โจรถ้ำมอง..อิอิ )

“ เราไม่ได้อยากเป็นนายของเจ้า แค่อยากให้เจ้าอยู่เป็นเพื่อนกับเรา แลกกับการได้เจอน้องสาวของเจ้า... เจ้าจะตกลงหรือไม่ ”

“เพื่อน!!!….
คนอย่างเจ้าหน่ะหรือ ที่ข้าจะรับเจ้าเป็น... เพื่อน...
ดูท่าทางเจ้า... นอกจากจะ บ้า... ทะลึ่ง... แล้วยัง จะประสาทกลับด้วย!!! ”

“หรือ...เจ้าจะเลือก แบบที่เจ้าคิดไว้ เช่นนั้นก็ได้... เรายินดี... ”

“ บ้า..ลามก !!! ”

คนอย่างข้าก็สามารถหาน้องสาวของข้าเองได้ ข้ามีขลุ่ยใบไม้ของข้า... ข้าก็ย่อมหาทางติดต่อนางได้อย่างแน่นอนอยู่แล้ว เหตุใดข้าต้องง้อคนลามกเช่นเจ้าด้วย... หญิงสาวคิดอย่างกระหยิ่มยิ้มย่อง

“ แต่ถ้าเจ้าเลือกวิธีการอื่นล่ะก็ เราก็คิดว่า...เจ้าคงต้องใช้นานสักหน่อย...อย่างน้อย ก็น่าจะซักครึ่งปี หรือ หนึ่งปีเห็นจะได้... เพราะ ที่นี่.....” ชายหนุ่มผู้สูงศักดิ์ พูดเปรยๆ และมองออกไปโดยรอบ

ใช่..เจ้าพูดถูก ถึงข้าจะมีวิธีการติดต่อกับนาง แต่ในสถานที่เช่นนี้... ก็ใช่ว่าจะทำได้....                       แค่ห้องโถงนี้เพียงหลังเดียว ก็คงพอให้หญิงสาวจินตนาการถึงฝ่ายใน แห่งนี้ได้บ้างพอดู

“ ที่เจ้ารู้ว่า ข้าคิด ... ข้าคิดอะไร.....” ถึงจะกังวล แต่ก็กลัวเสียหน้า
“ เอาเป็นว่า เราคิดว่าเรารู้ แล้วกัน..”

ยิ้มน้อยๆที่มุมริมฝีปากเช่นครั้งแรกที่พบกันปรากฎขึ้นมาให้เห็นอีกครั้ง

....หลงกลเสียแล้ว....

TBC.
รักคนอ่านชื่นชมคนเม้นท์
///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

edit @ 15 Oct 2009 00:54:11 by nunid

Upon this rock
Artist : Sandi Patti
Covered by : Shim Changmin

When others see with earthly eyes
Just what they want to see
You will see the things that never die
You will know and recognize
By simple child-like faith
The priceless truth that
Others will deny.

When others say I'm just a man
Who likes to dream His dreams
When others call a miracle a myth
You'll listen for eternity
In moments as they pass
And see with spirit eyes
What others miss.

Upon this rock I'll build My kingdom
And on this rock forever and ever it shall stand
And all the powers of Hell itself
Shall never more prevail against it
For Satan's thrones are built on sinking sand
Upon this rock I'll build My kingdom
And on this rock forever and ever it shall stand
Upon this rock of revelation
I'll build a strong and mighty nation
And it shall stand the storms of time
Upon this rock.

If in a simple carpenter
You see the Son of God
If you would chose to lose
When you could win
If you would give your life away
For nothing in return
Then you are where
My kingdom will begin.

Credits : lyricdownload.com + <>@TVXQ-Dreamland.com

edit @ 3 Aug 2009 16:08:45 by nunid